Maitasunezko itsaso batean murgilduko naiz...
zugana joateko.
Ederra zara,
eta nire bihotzean egongo zara betiko.
-Goazen, Stella!
-Zein gustatzen zaizu gehien? -Urdina, brillanteak dituena.
-Begira zer guapa dagoen! -Hementxe eseriko gara.
Utzi pista libre, mesedez.
Orain, zuekin, Katja Westergren, SKK taldekoa.
Hori da eta!
-Bikain egin duzu pirueta sinplea. -Mila esker.
-Zer da pirueta sinplea? -Jiratu eta hankak gurutzatzea.
-Katja, etorri pixka batean. -Eutsi, Stella.
Hementxe itxarongo dizugu.
Ez du azukrerik! Igarri diozu, ezta?
NIRE AHIZPA PERFEKTUA
-Oso harro nago zutaz. -Ez zait ongi atera.
-Ezetz? Bikain egon zara. -Akatsak egin ditut.
-Zer esan dizu Jacobek? -Pozik zegoen.
-Baina hori ez da nahikoa. -Ba, niri izugarri gustatu zait.
-Bueno, ni... -Et, et, et! Zaude, eseri.
-Zer da, ba? -Itxaron eta ikusiko duzu.
Ez, aita! Isildu!
-Mesedez! -Nahikoa da.
Hau, zuretzat, aita eta bion partetik.
-Ene! Bai polita! -Gustatzen zaizu?
-Oso garestia izango da. -Txapeldun batek behar duena!
-Baina zenbat balio du? -Ez dio axola.
Merezi duzu! Jacob ere ados egongo da.
-Zer, gustatzen zaizu? -Bai noski. Izugarri!
Eskerrik asko.
Ez horregatik, bihotza. Kontuz kandelekin!
-Jantzi, ea nola geratzen zaizun.
Beldurrik gabe. Bat, bi... Oso ondo.
Kokotsa, gora! Astiro.
Bat, bi, bat, bi... Oso ongi.
Hori da eta! Segi horrelaxe.
Kokotsa, gora!
Hori da, oso ongi.
Segi aurrera. Bat, bi...
Ea, zabaldu besoak.
Eta altxatu gorago.
Belaunak batuta! Ongi.
Orain, aldatu. Ederki.
Gaurkoz amaitu dugu. Zatozte.
Eskerrik asko. Lan ona egin duzue.
Altxa besoa.
Sorbalda, beherago. Halaxe.
Eutsi horrela, eta orain, jiratu... eta aldaketa.
Beste buelta bat! Eutsi posizio horretan.
-Kontuz!
Ez egon hor erdian, Stella!
Zertan zeunden hemen? Ondo zaude?
Barkatu.
-Ondo al zaude? -Bai.
Ondo ba.
-Zu ere ondo zaude? -Bai.
Berriro egingo dugu. Gogoratu: jiratu gurutzatzean,
eutsi posizioari, eta aldatu. Tira, zoaz!
Orain jiratu, eutsi eta...
-Hepa. -Zer zabiltza?
Frantseseko azterketarako ikasten.
-Zurekin joan naiteke korrika egitera? -Ezingo didazu jarraitu.
-Ezetz? -Bai zera.
Jesus, galdu egin naiz.
-Zaude hortxe. -Zer, ba?
Ez mugitu.
-Zer da? -Geldi.
-Bibotea irten zaizu. -Ez!
Egiatan. Begiratu ispiluan.
-Nik ez dut ezer ikusten. -Bai, hemen. Hementxe.
Ile txikiak irten zaizkizu. Eta zizta egiten dute.
Txikiak dira, baina hazi egingo dira. Batzuek bizarra izaten dute.
-Neskek bizarra izan dezakete? -Bai, noski.
Baina moztu egiten dute, inor ez konturatzeko.
Ez da egia!
-Baina irentsi egin duzu. -Lerdo hori!
-Ahizpa gaiztoa zara. -Eta zu, artaburu galanta!
Aupa, Stella!
Begira.
Hori egitea nahi duzu?
-Ongi. Zein hankarekin? -Eskuina.
-Honela? -Bai.
Bestea atzera, eta luzatu besoak.
Egin jauzi indar handiagoz, bildurrik gabe.
Bai.
-Jarraituko dugu? -Ez, leher eginda nago.
Nik korrika gehiago egin behar dut.
Banoa, zu egon hemen.
-Ez dut bakarrik geratu nahi. -Hementxe itxaron, e!
Katja!
Arren, ez utzi hemen bakarrik.
Ez joan, itzuli!
Non dago nire arrautza?
-Nork hartu du? Nire izena zuen. -Ez dakit zer diozun ere.
Zuk ikusi duzu?
Zeuk hartu duzu? Nire izena jarri nion-eta.
Izena jarri nion, neuk jateko.
-Zergatik utzi nauzu bakarrik? -Ezin dut gehiago jasan!
-Arrautza hori behar dut oraintxe. -Eta ezin duzu egosi beste bat?
-Ez dago arrautza gehiago. -Ba, jan beste zerbait, entsalada edo...
-Ez dut nahi! -Bueno...
Orain jateko utzi dut.
Zergatik egiten didazu hau?
Inozoa! Ez eskatu laguntza inoiz gehiago.
Dena hondatzen duzu. Eta ni zuri laguntzen!
Barkaidazu.
-Lasai, arrautzak erostera noa. -Mila esker.
Arraioa, Stella!
Gabon. Zer zabiltza?
Patinajea eta ikasketak direla-eta, Katja artega dabil aspaldion,
eta batzuetan gainezka egiten dio. Garai zaila pasatzen ari da.
-Nerabezaroan sartu da eta... -Berdin zait.
Hara! Bai polita.
Berria al da?
Zergatik ez duzu egiten beste zerbait eskolaz kanpo?
Biologo gazteen elkarte bat dago.
-Ekintza asko egiten dituzte. -Nahiago dut patinajea.
Bueno, egin gauza biak.
-Bakarrik esan nahi... -Lotara noa.
Ondo lo egin.
-Lützen-go guduan hil zuten, 1632ko azaroaren 6an.
Horregatik, harrezkero, azaroaren 6a Gustavo Adolforen eguna da.
Hil ondoren "Handia" izengoitia jarri zioten.
Jeneral handia izan zen, sarri kondekoratua,
eta gerra eredu berria ezarri zuena.
Begira honi.
Zerbait duzu denoi kontatzeko, Iga?
Stella, nor izan zen erregeordea Gustavo Adolforen ondoren?
Jakin behar zenuke, ba! Kristina izan zen,
Margaretaz gain izan dugun erregina bakarra.
Hurrengo orrialdean daukazue Kristina erreginaren erretratua.
A ze itsusia! Mutila ematen du.
-Zergatik diozu hori? -Bibotea duela ematen duelako.
Eta kokots zorrotza du. Hain zorrotza, bizarra ematen baitu!
-Izan ere, askok mutila zela uste zuten. -Ez da harritzekoa.
-Neskei ere bibotea hazten zaie.
Eta orain, zer?
Pentsatu tomatea gustatzen zaizun mutilaren ahoa dela,
-eta musukatu. -Ongi.
-Ez egin barre. -Zeu ere barrezka ari zara eta.
-Kaixo. Zertan ari zarete? -Tomatea jaten.
Esango diezu aitari eta amari gaur Elinen etxean bazkalduko dudala?
-Zehazki zer darabilzue? -Ospa!
Bueno, bagoaz.
-Bihar arte. -Agur.
Ezer behar baduzue, deitu.
-Ezin zaitut jasan. -Alde hemendik! Izorrai!
-Lasaitu, gizona. -Esker txarreko alu horrek...
-...gorroto gaitu. -Hor konpon! Doala pikutara.
Nazkatuta nago. Ez diot utziko guri barre egiten!
-Ez zaizkizu patatak gustatzen, ala? -Ez.
Noiztik?
Gogor entrenatzen zabiltzanean ezin dituzu patatak jan.
-Bota egingo ditut. -Baina zuri gustatzen zaizkizu!
-Zertan zabiltza? -Garbitzen.
Zuk ez baituzu harrikoa egin.
-Baina ez naiz zure zerbitzaria, e! -Patatak jan dituzu?
Zer?
Ez. Zer diozu?
Zeuk irentsi dituzu, tripontzi horrek.
Eta jatea gustatzen bazaizu, gero garbitu platerak. Ala nire egitekoa da?
Orduan, zergatik ez dituzu garbitu? Hau erabili duzu, ezta?
Eta beste hau.
Eta katilu hau, eta koilara hauek!
Zergatik ez dituzu garbitu?
Zaborra ateratzera nindoan.
Kuboa beteta zegoen eta.
Sukaldea garbi-garbi utzi zenuen, eta gosaria prestatu dizut.
Mila esker.
Izotz-pistara noa. Gero egongo gara.
-Zergatik baztertzen duzu? -Patinatzaileok ezin dugu asko jan.
-Entrenatzeko, jan egin behar da. -Patinaje artistikoan, ez.
"Patinaje artistikoan, ez". Txotxolotu egin zara, gero!
Edo agian heldu egin naiz.
Ez jiratu, baina begira dauzkagu Henrik eta Andres.
Aizu! Ez begiratu! Harrotu pixka bat eta listo.
Ez dut horien aurrean harrotu beharrik, umemokoak dira.
-Zu baino zaharragoak dira. -Bai, urtebete. Eta?
-Zer adinetakoak gustatzen zaizkizu? -30 urtekoak.
Egiatan?
Ondo zaude?
Bai, zorabiatu egin naiz. Itxaron segundo bat.
-Entzun denok! Hementxe dakart aukeratuen zerrenda.
-Urduri zaudete? -Bai.
-Tira ba, ondoko hauek dira probarako aukeratutakoak:
-Isabelle, -Aupa!
-Victor, -Ongi!
Elin eta Ina.
Laster esango dizuegu data zehatza.
-Ni zergatik ez nago zerrendan? -Ez dakizulako balseko jauzia egiten.
-Baina gogor entrenatu naiz. -Bai, lan ona egin duzu.
Hurrengoan agian, bai?
Eguna jakinarazitakoan, gogoratu ordubete lehenago etorri behar duzuela.
Hau zuretzat.
Hartu, bikain jardun duzu gaur.
-Zuretzat, eta zuretzat. -Eskerrik asko.
Agur.
Animo!
-Ondo zaude? -Bueno, proba egin nahi nuen...
Hartu hamar minutuko atsedena.
Gauza bat esan diezazuket?
Bai noski. Bota.
Sekretua da, nahiago nuke bakarka esan.
Ba, aprobetxatu orain, hemen ez dago beste inor-eta.
Ez, orain ez. Zer moduz bihar eskola hasi aurretik?
Denboraz justu ibiltzen naiz beti.
-Mesedez! -Bueno ba...
Baliteke bihar hain justu tartetxo bat izatea zera...
-Zortzietan? -Zortzietan puntuan.
Ongi.
-Agur. -Bihar arte.
Nik...
...ezpainak musukatzen dizkizut,
eta mugitzen hasten naiz astiro/astiro.
-Ez al dakizu atea jotzen? -Zer zabiltza?
-Bibotea kentzen. -Zer? Zuk ez duzu beharrik.
Alde!
-Zer gertatzen da? -Stella bizarra egiten ari da.
-Zer? -Bai, bibotea kentzen ari da.
-Ez luke egin behar! -Bueno, ez du garrantzi handirik.
-Esperimentatzen ibiliko da.
Ene, Stella! Barkatu, ahaztu egin zait.
Eta orain batzar bat daukat. Zer esan nahi zenidan?
Katjari buruz hitz egin nahi nizun.
Zergatik ez duzu kentzen eskua ahotik?
Katja oso arraro dago azkenaldian.
Egun on! Berehala noa.
Ez dut ulertzen. Argiago esan zenezake?
-Zure bulegora joan gaitezke? -Nola diozu?
Ea zure bulegora joan gaitezkeen.
Ez. Esaidazu hemen dena delakoa.
-Eta kendu eskua ahotik. -Ezin dut.
Ba, joan egin behar dut. Agur.
Agur.
Kaixo.
Hepa!
-Negarrez zaude? -Ez al duzu ikusten?
-Zer duzu? -Ez dakit.
Ez egon triste.
Ez egin negarrik, Katja.
Tira, aizu.
-Liposukzioa egiteko asmoa duzu? -Zer, ba?
Aldizkari horretan agertzen da.
Ez, ez dut egiteko asmorik.
-Zer egin duzu hor? -Non?
-Ezpainean. -Bibotea kendu dut.
Zer? Ez duzu-eta biboterik. Gezurra zen.
Txantxetan nenbilen. Stella...
Barkatu.
-Nire errua izan da. -Ez dio axola.
Ez idazu jaramonik egin.
Zer moduzkoa da Jacob?
Ona, baina oso gogorra.
-Nolatan utzi zituen lehiaketak? -Belauneko lesio bategatik.
-Zergatik galdetzen duzu? -Jakinmina.
-Jakinmin hutsa? -Bai, jakinmina baino ez.
Oso interesatuta dirudizu.
Ez.
-Erakutsi aurpegia! -Ez utzi.
Zer ezkutatzen didazu?
Tira, aizue, berandu iritsiko gara.
Ezin dut, entrenamendua daukat. -Etorri egin behar duzu.
-Stellari ez dio axola ez banoa. -Nola ezetz?
-Ez nekien gaur entrenamendua nuenik. -Entrenatzera bihar ere joan zaitezke.
-Denok dauzkagu zereginak, aizu.
-Eta zergatik goaz jatetxe batera? Badakizue ez dudala okela jaten.
Nahikoa da! Stellaren urtebetzea ospatzera goaz, eta kito.
-Ez duzue ulertzen? Ez daukat astirik. -Utzi komeriak!
-Zergatik egiten didazue hau? -Sartu autoan.
Eta itxi atea.
-Nekatuta nagoela, ez da besterik. -Jakina, proiektu-burua zara-eta!
-Ez du graziarik. -Benetan ari naiz.
Badakit lan gehiegi egiten dudala, ez didazu gogoratu behar.
Barkatu, ez nizun eragotzi nahi. -Ez noski.
Gozo dago?
Eta zurea?
Eskerrak zerbait prestatu dizuten.
Zer deritzozue asteburu pasa bagoaz landetxe batera?
Bai.
Baina, zer diozu? Orain ezin dut astebururik libre hartu.
-Ba, on egingo lizuke. -Eskerrik asko arduratzeagatik.
Egin dezagun topa urteak bete dituenaren alde, e?
Bai, oso ideia ona.
Txin-txin!
-Zorionak. -Eta urte askotan!
Zer nahi duzue postrerako? Mazedonia arrautza-likorearekin?
-Edo limoi-tarta whiskiarekin? -Komunera noa.
Ez dago besterik? Zer gutxi! Bai postre-karta txikia!
-Badaude sagar garreztatuak ere. -Ni ere komunera noa.
-Eramazu lana landetxera.
Aski da, Katja. Irten!
Goragaleak etorri zaizkit. Jatekoak kalte egin dit.
Hori gezurra da.
Egia da, Stella, zerbaitek kalte egin dit.
-Hatzak sartzen ikusi zaitut. -Bai zera! Zer diozu?
-Bai, sartu dituzu. Amari esango diot. -Ez!
Entzun, Stella.
Mesedez, ez esan ezer inori.
Itxaron, geldi! Arren, ez esan ezer.
Kontatzen badiezu, zuretzat kalte.
Ez esan ezer, bestela...
...Jacob gogoko duzula esango diet, eta poema zikinak idazten dituzula.
-Nire olerkiak irakurri dituzu? -Pederasta bat dela pentsatuko dute.
Eta espetxean sartuko dute. Hori nahi al duzu?
-Zer? Kontatuko diet? -Ez, ez esan ezer. Mesedez!
Ez!
Zer pentsatuko du aitak zikinkeria horiek irakurtzean, e?
Ez dut ezer esango. Baina zuk ere ez, bale?
-Hitzemaidazu. -Hitzematen dizut.
-Egiatan? -Bai, zinez hitzematen dizut.
Ongi.
Stella! Tira, zatoz.
Zer duzu?
Berandutu egin zara. Tira, etorri mahaira.
Eseri. Prest?
-Aurrera ba: "Zorionak..." -Ixo! Ez hain ozen!
"...zure urtebetetzean,"
"Zorionak, ta urte askotarako,"
"Zorionak, belarritik tiratzean,"
"Zorionak ta musu bat zuretzako."
Eta orain, hiru hurra Stellaren alde.
-Hurra Stella! -Hurra, hurra eta hurra!
Polita, ezta?
-Hara! -Akabo txinpartak.
-On egin. -Azkenean bazegoen izozkia.
-Zerbait sumatu du horrek. -Bai horixe.
-Kontzentratu!
-Stella, altxa besoak! Eskuak goian.
-Jarraitu nahi ez duena irten dadila izotz-pistatik kanpora.
-Kokotsa, tente. Eta begirada, aurrera.
-Kokotsa gora, Isabelle. Hori da eta.
-Eta bizkarra tente, mesedez!
-Ez makurtu burua, Stina.
-Lurrera begira bazoaz, erori egingo zara.
Bikaina da, ezta?
-Nire ahizpa da. -Harro egongo zara.
Gainera, neska polita da.
-Zer gertatu da? -Zorabiatu egin da.
Hartu.
-Ondo zaude? -Bai.
-Azkenaldian nekatuta ematen duzu. -Ondo nago.
-Ziur zaude? -Bai.
Ez dakit ba, nik uste dut baduzula zerbait.
Ez. Nekea baino ez da. -Birus bat da!
Eskolan birus bat dago.
-Klasean, gehienek harrapatu dute. -Ez dut ezer entzun.
Katjak ez zizun esan nahi...
entrenatzen jarraitu nahi zuelako.
Ea zu kutsatu ez zaituen.
Albistegietan esan dutenez batzuk hil ere egin dira.
Bueno, ez da hain larria izango,
baina medikuarenera joan behar duzu. Eta hartu atseden.
Ez ezazu kirolik egin egunotan.
-Baina, eta lehiaketa, zer? -Osasuna da lehenengo.
Bihar horrela bazaude, joan medikuarenera falta gabe.
-Eramango zaituztet? -Bai.
Ez, oinez joango gara.
-Agur. -Agur.
-Ez, astelehenean ezin dut. -Iluntzean ere ez?
Badminton partida dut. Eta asteartean ere ezin.
-Ba, nik ezin dut ostegunean. -Badakit.
Baina asteburua baino lehen amaitu behar dut.
Eguraldi txarra iragarri dute.
Oso gozo dago dena, ezta?
Zer da, Katja?
Zer duzu?
Zer dauka entsaladak?
Ahuakatea, lima, olioa, martorria eta tomatea.
-Martorria? -Bai.
Gorroto dut martorria.
-Beti gustatu izan zaizu. -Ez da egia.
-Ez ibili horrela. -Martorria ez zait gustatzen.
-Zer da martorria? -Ba, ez jan eta kito!
Zergatik bota duzue martorria? Badakizue ez zaidala gustatzen.
-Dena beteta dago, ezin dut jan. -Gogoko zenuela uste nuen.
-Beste entsalada bat prestatuko dizut? -Ez, utzi.
-Agian Elisabethek eraman nezake.
-Ez dut gehiago nahi. -Ba, ez jan.
-Gelara joan naiteke? -Ez.
-Denok amaitu arte, hemen. -Zergatik afaldu behar dugu batera?
Elkarrekin gauden une bakarra delako.
-Eta ez badut zurekin egon nahi? -Baina... Katja.
-Katja! -Ez dut hitz egin nahi.
-Itxaron! Zer duzu? Ez itxi kisketaz!
Pazientzia!
Zuri gustatu zaizu? Pozten naiz.
-Ireki atea eta hitz egin dezagun. -Ez dut nahi!
-Sandwicha egin dizut. -Mila esker.
-Esan diezu ez zarela entrenatuko? -Ez.
Kirolik ez egiteko agindu zizun.
-Nahikoa da, geldi. -Ospa hemendik!
Nahi badut, entrenatuko naiz.
Eta zeuri ere komeni zaizu.
Baina ama zuzen dago horretan: ez daukazu borondaterik.
-Horregatik gara hain ezberdinak. -Hori gezurra da!
Zertan zaude hemen? Esan dizute ez entrenatzeko!
-Jacobi esan al diozu? -Ez, txintik ere ez dut esan.
-Ba, kanpoan utzi nau. -Birusarena baino ez nion esan.
Zergatik daramazu nire jantzia?
-Erantzi! -Ez dut beste arroparik.
Nire da, handitu egingo didazu. Erantzi oraintxe!
-Dena kontatu diozu Jacobi, ezta? -Ezetz! Benetan!
-Zure poema zikinena esango diot. -Ez, Katja, mesedez.
-Baina zuk nirea kontatu diozu. -Ezetz ba!
Lastima, dagoeneko kontatu diot eta.
-Eta erantzi nire jantzia. -Ez.
-Eranzteko! -Banoa.
Erantzi behingoz.
-Ez da etorriko inor gehiago? -Ez, geu bakarrik.
-Garagardoa nahi? -Ona dago.
-Ez dut edaten. -Ez izan txepela, Stella.
Zu bai txepela! Galanta!
-Ez duzu edango? -Ez.
-Jope, bitxia zara, gero! -Zeuk ere ez zenuen edaten.
-Tontakeria bat da. -Patata frijituak?
-Ez, mila esker. -Krispetak?
Ezta ere.
Zer itsusi atera garen!
-A ze itxura! -Betaurreko gabe ikusten al duzu ezer?
-Freskagarri bat? -Bale.
Goazen ba.
Hara!
Barkatu, ihes egin dit.
-Ama da, ea nola nabilen. -Esan mozkorrik zaudela.
Hori bai ideia ona!
-Adarra joko diogu norbaiti? -Bale. Nori?
Nire lagun bati, burutik eginda dago.
-Zer esango diot? -Jaten ez badu, hil egingo dela.
-Bai, esan? -Jaten ez baduzu, hil egingo zara.
-Deitu berriro. -Eta zer esango diot?
Gonbito usaina duela, edo halako zerbait. Tori.
-Nor zara? -Gonbito usaina daukazu.
-Zer diozu? -Gonbito hatsa!
-Birus batek jota zegoela esan zioten Jacobi.
-Eta berak egun batzuetan atseden hartzeko esan zion.
-Baina hala ere, entrenatu egin da, eta zigortu egin du.
-Zergatik ez digu ezer esan?
-Pentsatuko zuen ez geniola utziko entrenatzen.
-Edo zer dakit nik.
-Berandu zatoz. -Baimena eskatu nizun.
-Aitak Jacobekin hitz egin du. -Zergatik?
Katja lehiaketatik kanpo utzi duelako. Antza, birus bat zuela esan zenion.
-Eta Katjak zer dio? -Ezer ez, ez du hitz egiten.
-Argituko diguzu zer gertatzen den? -Gezurretan ibili zara?
Nik ez diot inori gezurrik esan!
Badakit telefono deia zeuk egin duzula.
-Amarekin hitz egin behar duzu. -Ezin dut.
Eta zuk ere ez kontatu ezer!
Esaten badiozu, suizidatu egingo naiz.
Egiatan, pilulak hartuko ditut.
Iraingarria da.
Nazka ematen dut.
-Stella, nora zoaz? -Komunera.
Zerk kezkatzen zaitu?
Zer egin dezaket norbaitek jateari utzi eta botaka egiten badu?
Nigana etorri kontatzera, batez ere gure ikaslea bada.
Eta gero zer egingo zenuke?
Pertsona horrekin berba egin, egia dela ziurtatzeko.
Elikadura arazoak dituen norbait ezagutzen duzu?
Baliteke.
Nor?
Nire lehengusina, baina urrun bizi da.
Ba, bere gurasoei esan behar diezu.
Lehenbailehen aurre egin behar zaio, edo oso arazo larria bihur daiteke.
Zenbateko larria?
Ba, nahikoa jaten ez badu, eta gogorregi entrenatzen bada,
bihotz-hutsegitea izan lezake.
-Eta ondorioz...? -Hil ere egin liteke.
Zaude.
Eraman hau, eta irakurri etxean lasai.
Bihar itzuli eta beste pixka bat hitz egingo dugu, ados?
Ados.
Egun osoa hemen egongo naiz.
Stella!
-Zu ere piper egiten? -Ez.
Triste al zaude?
Ziur?
Itxaron!
Normalean arretaz jarraitzen ditu eskolak, eta langilea da.
Baina azkenaldian distraituta dago, eta atzean geratzen ari da.
Entzuten duzu, Stella?
Badakizue zerbait gertatu ote zaion?
Ez bada ahizpa kirol-taldetik kanporatu dutela...
Zer duzu, Stella?
Zergatik apurtu duzu ispilua?
Baduzu arazorik norbaitekin?
-Esaiguzu. -Nahita apurtu duzu?
Esaiguzu zer duzun, hau ez da normala.
Kontatzen ez badiguzu, ezingo dugu konpondu, Stella.
-Zer da? -Zer duzu?
Tira, kontatu.
-Katja anorexikoa da. -Zer?
Zergatik diozu hori?
Tranpak egiten ditu: ez du jaten, eta entrenatzen jarraitzen du.
Nola dakizu?
Ikusi egin dudalako nahita botaka egiten.
-Nola egiten du? -Hatzak eztarrian sartuta.
Zerbait egin behar duzue. Eta hil egiten bada?
Ez, laztana.
Ez da hilko.
Ez dut nahi hiltzea!
-Baina... -Zergatik ez duzu lehenago esan?
-Katja, etorri. -Ezin dut, entrenatzera noa.
Hitz egin behar dugu.
Zer da, ba?
-Zer moduz zaude? -Ondo.
-Benetan? -Ziur zaude?
Bai ba.
Azkenaldian asko argaldu zara. Konturatu zara?
-Bai, baina birusagatik izango da. -Ez dago birusik, ez esan gezurrik.
-Bai, birusa izan da. -Ez, Katja.
Dena dakigu. Geldi!
Eseri.
Badakigu jaten duzuna bota egiten duzula.
Ez begiratu Stellari, geu konturatu gara.
Ba, oker zaudete.
Bihar goizean aita, zu eta ni medikuagana joango gara.
Gaixotasun hauetako espezialista bat bilatu eta ordua eskatuko dugu.
Ez dut medikurik behar, ondo nago.
Ez zaude ondo, eta laguntza behar dugu.
-Ez! -Bai! Eta eseri!
Oraingoan ez duzu zurea egingo.
Profesional baten laguntza behar dugu. Guk ezin dugu hau konpondu.
-Badago unitate espezializatu bat... -Zer? Ospitalera?
Oso onak dira. Zurekin hitz egingo dute.
Euren laguntzarekin gaindituko dugu.
-Ez dut inoren laguntzarik behar. -Bakarrik ezin diogu aurre egin!
-Ez! Aldatu egingo naiz. -Zure mesederako da, laztana.
-Jaten hasiko naiz, eta indartu egingo naiz!
-Egin dezakezu? -Bai, ziur.
-Seguru zaude? -Denbora gutxi daramat honela.
-Zuen laguntza nahikoa izango da. -Eta nola lagundu ahal dizugu?
Utzi etxean egoten, ez dut inora joan nahi.
-Fidatu nirekin, ama. -Egun batzuetan saia gaitezke.
-Ea jateko gogoa berreskuratu eta gizentzen hasten zaren.
-Nik jaten dut...
-Baina hau arazo larria da. -Ez da hainbesterako ere.
Laztana.
Ene Jainkoa!
Bale, proba egingo dugu, nola zoazen ikusi arte.
Sendatu egingo zara.
-Zer nahi duzu? Zeuk aukeratu.
-Arraina.
-Ongi. Baten bat nahiago? -Ez, berdin zait.
-Eta arrainarekin batera jateko, zer?
-Brokolia, ahal bada. -Ederki.
-Hori ere gustatzen zait.
-Eta edateko? Limonada daukagu.
-Heldu hortik. -Zuk tiratu!
Orain, hartu hortik.
Mamua naiz!
Heldu beste muturretik.
-Ai! -Ondo zaude?
Bai.
-Tranpa egin duzu. -Nik? Ez horixe.
Bai horixe!
Norbaitek beste karta bat behar du?
-Zergatik dauzkazu lau? -Itxaron, orain konponduko dut.
Nahi duzuna bota dezakezu. Baina hartu beste bat!
Eta orain zer egin behar dut? Ez dakit.
Bota hori.
-Zeri begira zaude? -Ezeri ez.
-Nire besora begira denbora guztian! -Ez obsesionatu, Katja.
Ez nago begira. Behin bakarrik izan da.
-Ez dut ezer egin. -Uztazu.
-Zer du, ba, nire besoak? -Ez nagoela begira!
-Lodia daukat? -Ez dut ezer egin.
-Bai, egin duzu.
-Utzi bakean. -Lasai, Stella.
Ez dut ezer egin.
Ni ez naiz izan.
-Bera hasi da. -Zertan dabil?
-Oka egiten? -Gu hemen gaudela? Ez, emakumea.
Katja, zertan zabiltza?
Katja, esan zertan ari zaren.
-Katja! -Utzi bakean!
Ireki atea.
-Zer egiten ari zara? -Karin...
Ireki oraintxe, Katja!
-Zer egiten duzu hor? -Zer da hau? Kartzela?
Komunera ere ezin naiteke joan? Utzi bakean!
Paranoiko zaude.
Berriro egin du. Hor gonbito usaina dago.
Eseri eta lasaitu apur bat. Horrela jartzeak ez du laguntzen.
Ez al zara jabetzen?
-Eta zuk ez begiratu horrela! -Ez dut ezer egin.
-Hara, Katja oso sentibera dago... -Eta zer egin dut nik?
-Zurekin hitz egin behar dut. -Alde hemendik!
-Ez. Hitz egingo dugu. -Zergatik?
-Arazo bat daukagu.
-Eta ez naiz joango!
Zatitxo bat.
Bat bakarrik.
Lor dezakezu, Katja.
Baina, lasai, ez dago presarik. Hartu behar duzun astia.
-Ea, zatitxo bat. -Ezin dut.
Ez esan hori berriro.
Jaten ez baduzu, ezingo zara entrenatu.
-Patinaje artistikoa utziko dut. -Zergatik?
Ezin duzu utzi orain, halako sakrifizioa egin eta gero.
Ez du merezi.
Horrela jarraituz gero, bakarrik eta triste biziko zara.
Hobeto!
Eta entrenatzen eman duzun denbora guztia? Zer?
Ez hartu hain estu.
-Ez dut estu hartu. -Baina gogorregi hitz egiten diozu.
-Muesli apur bat nahi duzu? -Ez.
-Zeuk esango didazu zer esan? -Lasaitu zaitezke, Karin?
Lasai nago, Lasse.
Eta zure estrategia ez da askoz hobea.
Uztazu, faborez.
Laztana, zergatik ez duzu jaten? Zati txiki bat bakarrik.
-Ezin dut. -Esne apur bat?
-Ez dut nahi. -Apur bat baino ez.
-Esan dizut ezin dudala! -Bai, ahal duzu.
-Lasaitu zaitez, Karin. -Nola, baina? Ez du aurrera egiten!
-Utzi bakean! -Ba, jan ezazu zerbait.
-Ez naiz gose! -Lagundu nahi dizugu.
-Laztana, jan egin behar duzu. -24rako eskatuko dut hitzordua.
-Baina bakarrik diagnostikoa egiteko, jakiteko zer egin behar dugun.
-Eta ezin badidate lagundu? -Lagunduko dizute, seguru.
-Medikuen laguntza behar duzu. -Ez!
Gabon.
-Gabon! -Ez oihu egin, Stella.
Etxera itzuli nahi dut.
Eta zu, ez egin negar gehiago!
-Ez dakit ondo ari ote garen! -Lasai, halako batean hasiko da jaten.
-Nola lagundu diezaiokegu? Ezin dut egoera hau gehiago jasan.
-Gorroto gaitu! Bost axola zaio esaten diogun guztia.
-Egon lasai, dena konponduko da.
-Nola ez nintzen lehenago konturatu? -Horretan ni ere erruduna naiz.
-Zer egin behar dugu orain?
-Ezin dut gehiago.
-Lasai, aurkituko dugu konponbidea.
Hartu, bihotza.
-Madalena bat bakarrik. -Ez!
-Ba, platanoa orduan. Tira, lehenengo zatitxo bat...
-Ezin dut jasan! -Oso gozoa dago.
-Zer ezin duzu jasan, laztana? Esaiguzu, hitz egin lasai.
-Ezin dut honekin! -Hartu esnea behintzat.
Egunak daramatzazu ezer jan gabe.
-Ezin dut, eztarria ixten zait. -Ireki ahoa!
-Ezin dut, ama.
Ez da, ba, hain zaila! Sartu zati bat ahoan eta jan.
Baina, zergatik ezin duzu? Ez da beste munduko ezer.
Egizu gugatik, Katja.
-Ezin dut. -Edan, laztana, mesedez!
-Katja, Jainkoarren! Altxatu burua eta edan.
-Nik lagunduko dizut. -Ez! Ez dut nahi!
Jainkoarren, edan ba!
Ekarri ura, mesedez.
Eskerrik asko. Begira, ura da, ur garbia.
Trago txiki bat.
Lagundu!
Ea, pentsatu gabe, erabili beste zerbait gogoan.
Tira, edan.
Ireki ahoa!
-Ireki ahoa eta edan, Katja. -Geldi! Uztazue!
Nahikoa da!
-Arren, trago bat bakarrik.
Uztazue!
Joan egin da.
-Ene Jainkoa!
Katja!
-Barkatu, Katja.
-Kaixo. -Kaixo.
-Katja ikusi duzu? -Ez.
Zerbait gertatu al da?
Aurrera, sartu.
Eseri.
-Zer gertatu zaio Katjari? -Ez dakigu non dagoen.
Izotz-pistan begiratu duzu?
Nirea da erru guztia.
Zergatik? Zeren errua?
Katjak ez du jaten. Gaixorik dago.
-Eta nirea da errua. -Ez, ez da zure errua.
Zuk ez daukazu errurik.
Tira, lasaitu, e?
Agertuko da.
Hobeto?
Baina...
Zer zabiltza?
Gurasoek badakite hemen zaudela?
Deitu egingo diet.
Stella, zaude!
Itzuli hona!
Geldi!
Gelditu!
Neu naiz. Ez didazu entzuten?
Hil zaitez, hori nahi baduzu. Berdin zait.
Gorroto zaitut.
Aditu? Gorroto zaitut!
Katja?
Ez, Katja.
Mesedez, Katja...
Mesedez!
Barkatu, sentitzen dut.
-Kaixo, Lasse. Karin... -Hau Stella da, Katjaren ahizpa.
Urte askotako, Stella. Aurrera.
-Dena ongi? -Bai.
-Etxetik zatozte? -Bai, gauza batzuk hartzera joan gara.
-Ze, oporretan egon zarete, ezta? -Bai, Erroman.
Erroman! Hara! Zu ere joan zara, Stella?
-Bai, hirurok joan gara. -Zer ondo!
-Stella gurekin etorri da. -Oso ondo.
-Bueno, hemen utziko zaituztet. -Gero arte.
-Kaixo. -Kaixo.
-Zuretzat dira. -Mila esker.
-Egun on. -Egun on.
Ekarri, uretan jarriko ditut.
Stella, kendu jaka eta utzi armairuan.
-Hara, gure postala jaso duzu. -Bai.
-Ondo pasatu duzue? -Bai.
-Bero larria egin du? -Ez. Ondo ibili gara.
-Begira, aurkitu dut. -Eskerrik asko.
-Zer entzuten ari zara? -Kantu eder bat.
Guk ere entzun dezakegu?
Kaixo.
Baduzue tartetxo bat bakarka hitz egiteko?
-Orain? -Bai.
Berehala gatoz.
Nola daude?
Amak negar egiten du batzuetan.
Eta aitak ere bai.
-Proba gainditu zenuen? -Ez.
Baina jada ez dit axola.
Jacobekin egotearren egiten nuen, baina dagoeneko ahaztu egin dut.
Orain helduagoa naiz.
Bai, ezagun duzu.
Musu eman nion.
-Ez da izango! -Bai, ezpainetan.
Zoratuta zaude.
Ez zitzaion gustatu. Behintzat badakigu ez dela pederasta bat.
Zer esan zizun? -"Zer zabiltza, Stella?"
Bai ona!
Zu bai zu!
Nola ausartu ote zinen?
Bihar ere etorriko zara?
Bihar ezin dut.
Baina datorren astean etorriko naiz.
-Agur.
Agur.